Dzikie łąki

Dzikie łąki kuszą przestrzenią i malowniczymi spektaklami na niebie.

Nie są zupełnie dzikie, gdyż bez sianokosów, z czasem weszłyby krzaki oraz drzewa  i ich miejsce zająłby las. Jednak dzięki ekstensywnemu, a nie intensywnemu, gospodarowaniu nadal kipią bogactwem życia. Szczególnie piękne są czerwcowe łąki tuż przed koszeniem. Wabią łanami barwnych roślin i latających wśród nich owadów.

Wielosił błękitny

Rdest wężownik

Firletka poszarpana

Kozłek lekarski

Ostrożeń łąkowy

Kukułka szerokolistna, stoplamek szerokolistny

A nad linią energetyczną, obok wilgotnej łąki, na chwilę przysiadła inna kukułka, zwana kiedyś gżegżółką 🙂

Zaś słupek graniczny stał się punktem obserwacyjnym dla pokląskwy.

Nad łąkami jakby zaroiło się od czajek – to młode osobniki nauczyły się latać i razem z resztą stada wyczyniają powietrzne akrobacje.

Powoli zaczyna się czerwcowe sianowanie. Łatwiej jest wtedy polować na to, co skrywa się w trawie, a także wyszukiwać bardziej soczyste rośliny. Wykorzystują to żurawie, bociany i cała reszta łąkowego towarzystwa.

Sarna

Zając

Lis

Czasami nad łąkami przesunie się cień lecącego  drapieżnika, np. błotniaka stawowego gonionego przez wkurzone jaskółki (w kadrze zmieściła się jedna, a było ich kilka).

Lub zawiśnie w powietrzu sylwetka myszołowa.

I tak dzikie łąki są niezwykle dynamicznymi i barwnymi domami wielu organizmów.