Przedwiosenny rytm

W lesie słychać nietypowe dźwięki, jakby coś pękało, zsuwało się i z hukiem spadało – to objuczone korony drzew uwalniają się ze śniegu.

Widok jest radosny i fascynujący!

A jeszcze niedawno dzięcioł duży z trudem znajdował nieoblodzone konary.

Dzieła zniszczenia dokonują – coraz bardziej nabierające mocy – promienie słoneczne.

I to one pukają do uśpionych roślin, że czas się budzić.

Pierwsze odpowiadają kwiatostany męskie wierzby iwy, wśród których, jak miniaturka słońca, usadowiła się bogatka.

Brzozy i olsze czarne nie są takie łatwowierne – czekają na pogodową stabilizację.

Kotki leszczynowe zażółcają się i lada dzień nastąpi pyłkowa eksplozja.

Na niebie pojawiają się ptasie esy-floresy – wracają migranci.

Łabędzie krzykliwe

Słychać trąbienie żurawi i gęganie gęsi.

Na rozmarzających wodach pojawia się dawno niewidziany osobnik – może pustki w spiżarni pobudziły go do przedwiosennej aktywności?

Bóbr

Gdy błysnęło słońce zajaśniała jakoś nieziemsko para łabędzi niemych.

Wieczorne promienie pięknie malowały śródleśne rozlewiska…

…i karkołomne leśne drogi.

A krążący nad leśną polaną myszołów widział, że przyroda nieodwracalnie wkracza w przedwiosenny rytm.