Z kobiałką i aparatem

To się rozjaśniało, to kapały pojedyncze krople. Słychać było świergot sikor, stukot dzięcioła i jego pokrzykiwanie, nasilający się szelest osikowych liści, skrzypienia pni i gałęzi. Nic nadzwyczajnego, a pięknie. Zaś zarastająca droga prowadziła donikąd – w pewnym momencie się kończyła.

leśna droga

Las nie był wiekowy, ale za to położony daleko od jakiejkolwiek ludzkiej siedziby. I słyszałam tylko jego dźwięki.  A w planach był wyłącznie spacer, z kobiałką i aparatem. Po garstkę grzybów i trochę jesiennych odczuć.

jesienny las

jesienny las

Kurki kamuflowały się wśród żółknących liści.

grzyby kurki

Zaś inne grzyby, także jadalne, udawały kolczaste kurki;  link 1

Kolczak obłączasty

Kolczak obłączasty

Lub przybierały zadziwiające kolory;  link 2

Gąsówka fioletowawa

Gąsówka fioletowawa

Moja kobiałka, z przyprawami do jajecznicy, jakoś mi nie ciążyła 😉

grzybobranie

Przede mną pojawiła się niespodzianka – gałąź z zielonymi jakby szyszkami.

Olsza szara

Olsza szara

I było coś dla spragnionego wędrowca – słodkie jagody z nutką goryczy, potężną pestką i odrobiną wilgoci.

Konwalijka dwulistna

Konwalijka dwulistna

A potem rydzowe zagłębie, z rydzami – dziadkami i aż jednym młodym owocnikiem 🙂 – link 3

Mleczaj świerkowy

mleczaj świerkowy

mleczaj świerkowy

mleczaj świerkowy

Tymczasem las pociemniał, błękitne skrawki nieba przykryły ołowiane chmury, wsiąkła gdzieś złota jesień i zaczęła się październikowa szaruga.

 

4 komentarze - Z kobiałką i aparatem

  1. Ismar pisze:

    Mnie też deszcz nie przeszkadza w wędrówkach. Lubię las w lecie i w zimie, w słońcu i w deszczu.
    Tylko mieszkam po drugiej stronie miasta. Niby nie dużego ale jednak. Bliżej mam nad rzekę i to moje najczęstsze wędrówki. A Twoja przyjemne z pożytecznym. Grzybków uzbierałaś trochę.

    1. Halina pisze:

      Na terenach nadrzecznych zawsze dużo się dzieje. Puszczańskie rzeki są trudniej dostępne, ale także co jakiś czas tam zaglądam. To taki inny, mniej ujarzmiony świat.

  2. Debra pisze:

    I ten fioletowy grzyb naprawdę jest jadalny!?
    Zazdroszczę wiedzy. U mnie wszędzie grzyby, ale żadnego nie znam. Ładne są, to ich nie ruszam.Znowu nie zrobiłam zdjęć, ale jak zwykle zmęczenie i nadciągający zmrok gnały mnie do domu.

    1. Halina pisze:

      Jest jadalny, ale taki nietypowy grzyb najpierw biorę do dokładnego obejrzenia, kolejnym razem ewentualnie do spróbowania. I najczęściej na tym się kończy 🙂
      Więc może te zdjęcia rób od razu po przyjeździe – taka rejestracja zmian aparatem 🙂

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *